Ιστορία – Alain Astié

Ο όρος «Barre» (μετάφρ.Μπάρα) αναφέρεται στις παραδοσιακές ασκήσεις ενός μαθήματος μπαλέτου. Οι βασικές κινήσεις της μπάρας των κλασικών χορευτών χρησιμοποιήθηκαν στην barre-à-terre αλλά αναπροσαρμόστηκαν κι εμπλουτίστηκαν για την Barre Astié.
Αποκαλύπτει επίσης την ταυτότητα του δημιουργού της μεθόδου, κ.Alain Astié, που μεγάλωσε στον κόσμο της τέχνης και ανήκει σε μια από τις γενιές που έγραψαν την ιστορία του χορού όπως ο Serge Lifar που απένειμε στον κ.Astié ένα από τα βραβεία του Conservatoire de Paris, o Harald Landler που ήταν ο πιο σημαντικός δάσκαλος και μέντοράς του, ο Rudolf Nureyief με τον οποίο είχε την τιμή να χορέψει ως σολίστ στην Όπερα του Όσλο, ο Maurice Béjart με τον οποίο συνεργάστηκε ως χορευτής και η Carla Fracci που του εμπιστεύθηκε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα της.
Ο κ.Astié που στα 18 του χρόνια κέρδισε το πρώτο βραβείο του CNSD στο Παρίσι και στη συνέχεια το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας του απένειμε το CA, ίδρυσε το 1977 το κέντρο «Expression par la Danse» στη Lyon όπου το έτος 1980 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής του κέντρου επαγγελματικής εκπαίδευσης «AIDES».
Διετέλεσε περιφερειακός εκπρόσωπος της Εθνικής Ομοσπονδίας Χορού «FNID» και σύμβουλος τεχνικής για τα πολιτιστικά θέματα της Lyon στην περιφέρεια Rhône. Καθηγητής και guest teacher σε πολλά διεθνή σεμινάρια και σε master classes ομάδων χορού στην Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστρία, τη Σουηδία, την Ιαπωνία και βέβαια τη Γαλλία. Έγραψε το βιβλίο «Grammaire des Corps» και από το 2009 ξεκίνησε το επίσημο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για καθηγητές/τριες Barre Astié στην Ιαπωνία, την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία.

Σώμα και Πνεύμα

H Barre Astié μας επιτρέπει να γνωρίσουμε το σώμα μας χρησιμοποιώντας την πλαστικότητα και τη ρυθμικότητα των κινήσεων του χορού, εστιάζοντας
  • στην ωμοπλατιαία ζώνη που συσσωρεύει ένταση στους ενήλικες
  • στη λεκάνη και τις ισχιομηριαίες αρθρώσεις που είναι καθοριστικές στην τεχνική του χορού
  • και στη σπονδυλική στήλη που συνδέει τις πιο πάνω περιοχές.
Εφόσον η μέθοδος εφαρμόζεται σε διαφορετικές ομάδες (προ-έφηβους, έφηβους, μαθητές/τριες χορού και ενήλικες ερασιτέχνες ή με εμπειρία στην κίνηση), ο εκπαιδευτής θα οργανώσει το μάθημά του ανάλογα. Στόχος του είναι να αποκτήσει την απαραίτητη επικοινωνία και την εμπιστοσύνη των εκπαιδευόμενων έτσι ώστε οι τελευταίοι να γνωρίσουν το σώμα τους ανατομικά και κινησιολογικά, να νιώσουν την κινητικότητα των αρθρώσεων, να ξυπνήσουν τους πιο βαθείς μύες και να εσωτερικεύσουν την κίνηση αντί να την αντιγράψουν.